Ontstaan


De geschiedenis van de NGK is te herleiden tot een beweging die vanaf 1925 ontstond in de Gereformeerde Kerken. Verschillende predikanten waren kritisch over de leer van Abraham Kuyper en vonden dat deze te veel tot een sluitend systeem was geworden van waaruit de Bijbel werd uitgelegd. Deze predikanten spraken meer direct vanuit de Bijbel. Aanhangers van Kuyper reageerden daar verontrust op. Op de synode van Sneek (1939?1942) werd een aantal leeruitspraken gedaan, waarvan de bekendste gaat over het genadeverbond en de wedergeboorte. Dit leidde tot de Vrijmaking in 1944, waaruit de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) ontstonden.

Al vanaf het begin bestonden er binnen deze kerken twee stromingen, waarvan de ene het bereikte wilde vastleggen door voor alles eigen kerkelijke organisaties op te richten; men zag de vrijgemaakte kerk ook als de enige ware kerk. De andere groep stond meer open naar andere kerken en organisaties. Uiteindelijk leidde dit in 1964 tot de schorsing van ds. Van der Ziel te Groningen-Zuid, en in 1966 tot de 'Open Brief'. Ondertekenaars van deze brief werden uit de kerk gezet, en velen volgden hen. De ontstane groep kerken werd aanvankelijk 'buitenverbanders' genoemd. Sinds 1979 heet deze groepering officieel de Nederlands Gereformeerde Kerken.

De NGK in Hoorn is als gevolg van de Vrijmaking van 1944 ontstaan en is als zodanig onderdeel van het landelijke verband van de NGK. De gemeente is door de jaren heen op verschillende plaatsen bijeen gekomen, onder meer in het Foreestenhuis in de binnenstad en de voormalige Johannes Post MAVO in de wijk Kersenboogerd. Sinds september 1991 vinden de samenkomsten in de Oosterkerk plaats.